Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Αλλαγές No2


Τώρα τελευταία λοιπόν, έχω την αίσθηση πως τα πάντα αλλάζουν. Αλλάζουν οι φίλοι μου, αλλάζει το πως με αντιμετωπίζουν οι άλλοι, αλλάζει το πως τους αντιμετωπίζω εγώ, αλλάζει το σπίτι μου, αλλάζουν οι καταστάσεις, αλλάζεις εσύ, αλλάζετε κι εσείς, αλλάζουν οι καθηγητές, αλλάζει ο αδερφός μου, αλλάζει το δωμάτιο μου. Και όλο σκέφτομαι, τι έχει γίνει εδώ ρε παιδιά γιατί τέτοια αναστάτωση; Γιατί να σκοτιζόμαστε με αλλαγές και όλα αυτά, τα πράγματα είναι μια χαρά.....ή μήπως δεν είναι; Μου φαίνεται πως όλα έχουν αλλάζει και αλλάζουν ακόμη, αλλά για ένα λεπτό,.... είναι αδύνατον να αλλάζουν ΟΛΑ; Είναι φυσικά, μαθηματικά, ορθολογικά αδύνατον. Και αν δεν αλλάζει ο κόσμος γύρω μου; Αν αλλάζω εγώ; Damn it, είναι τόσο περίεργη αίσθηση το να μην ξέρεις σχεδόν τι σου γίνεται. Ξέρω πως αντιδρώ, πως προσπαθώ να βρω τα δίκια μου(ίσως και σε σημείο αϊδίας μερικές φορές) και πως προσπαθώ να διδάξω τους διδαγμένους. Πως φέρομαι αρκετά περίεργα, μην νομίζετε το βλέπω στα μάτια σας, την απορία, την απόρριψη από κάποιους και τον σεβασμό από άλλους, το ενδιαφέρον σε κάποιους καθηγητές, και την ηλίθια φάτσα που λέει "πας καλά;" σε κάποιους άλλους.
Θέλω να ευχαριστήσω αυτούς που παραβλέπουν τις αλλαγές(ίσως και υποσυνείδητα) και προσπαθούν να με λογικέψουν και να με βάλουν σε μια σειρά.
Υ.Γ: Ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ με τους συλλογισμούς μου

2 σχόλια: