Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Ας το πούμε παραλήρημα


Τρίτη. 07:45 η ώρα. Απέναντι από τα κτελ. Ίσα που ψιχαλίζει. Ένα κορίτσι κοιτάει γύρω του με ένα ύφος ενδιαφέροντος. Παρατηρεί τους πεζούς να περνάνε γρήγορα, βιάζονται. Κοιτάει το ρολόι της για άλλη μια φορά. 07:49. Όπου να 'ναι θα φανεί σκέφτεται, και όντως μισό λεπτό αργότερα βλέπει λίγο παρακάτω αυτήν την τόσο γνώριμη ζακέτα του Άλεξ. Ο, ναι τον ήξερε καλά τον Άλεξ, όχι με τον κλασικό τον τρόπο. Ήξερε τι χρώματα του αρέσουν, ποιοι ήταν οι φίλοι του, πότε ήταν χαρούμενος και πότε λυπημένος. Αλλά από την άλλη δεν ήξερε τον ήχο της φωνής του, ούτε σε ποιο σχολείο πηγαίνει, ούτε ήξερε το χρώμα των ματιών του.

[Αυτός από την άλλη δεν γνώριζε την Ελένη. Ήξερε πολύ κόσμο αλλά αυτήν όχι. Το μόνο που μπορούσε να ισχυριστεί πως ήξερε ήταν η εξωτερικής της εμφάνιση. Λυτή αλλά πάντα προσεγμένη, με χρώματα που συμπλήρωναν το ένα το άλλο. Αλλά δεν είχε δει ποτέ το πρόσωπο της, όπως δεν την άφηνε κι ο ίδιος να δει το δικό του. Θα ήταν άδικο αλλιώς.]

07.50 η ώρα. Ο Άλεξ περνάει από μπροστά της. Αυτή όπως πάντα ελπίζει πως θα γυρίσει το κεφάλι του και θα την κοιτάξει, όμως για άλλη μια φορά αυτό δεν γίνεται. Θα ήταν ανόητο να το ελπίζει αυτό κάθε φορά, θα έλεγε κανείς, όμως αυτή περιμένει το αύριο ελπίζοντας να την κοιτάξει τότε. Τον παρακολουθεί καθώς κατευθύνεται προς την παρέα του που τον περιμένει στην γωνία.

[Είχε καταλάβει εδώ και πολύ καιρό πως η Ελένη τον ακολουθούσε με το βλέμμα της, και ίσως αυτό ήταν που τον εμπόδιζε να την κοιτάξει, φοβόταν μήπως προδοθεί. "Αλλά στο κάτω κάτω ποιος νοιάζεται; Σάμπως θα το προσέξει και κανένας;" Σκέφτεται. Απότομα γυρνάει το κεφάλι προς την κατεύθυνση του κοριτσιού.]

Όμως η Ελένη δεν είναι πια εκεί, είναι στην άλλη άκρη της Γης τώρα, ψάχνοντας κι αυτή να δει που πήγε ο Άλεξ.

6 σχόλια:

  1. Πως σου 'ρθε; πραγματικό γεγονός ή απλά φαντασία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποοοοοοοοοοοοοοο..............!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Κορίνα, λίγο φαντασία, λίγο έμπενευση από την Amelie, λίγο πραγματικά γεγονότα......το συνηθισμένο μπάχαλο ^^
    @Βάσια και Μαρία, σας ευχαριστώ πολύ!

    Καλό απόγευμα σε όλες :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να 'σαι καλά Νίνα!
    Συγχαρητήρια και για το δικό σου blog!^^

    ΑπάντησηΔιαγραφή