Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Η κατάρα της τελευταίας μέρας


Στο πεζούλι του μπαλκονιού κάθεται ένα πεισματάρικο κοριτσάκι με ανεμοβλογιά, αρνούμενο να σταματήσει να ξύνεται.

Δύο χρόνια αργότερα, με ένα φοβισμένο χαμόγελο μπαίνει στην αίθουσα του νηπιαγωγείου και γνωρίζει τους πρώτους/ες συμμαθητές/ριες της.

Τρίτη δημοτικού, πάνω σε ένα αυτοσχέδιο καροτσάκι μαζί με κάποια άλλα παιδιά, κόβουν βόλτες μέσα στην τάξη. Το καροτσάκι βγαίνει από την πορεία του και πέφτει πάνω σε μια ντουλάπα, σπάζοντας το τζάμι της.

Πέμπτη δημοτικού, εκνευρισμένη γυρίζει την πλάτη της στις φίλες της και απομακρύνεται.

Έκτη δημοτικού, αυτή, ο Κ., και η Δ. σκέφτηκαν πως θα ήταν αστείο να φτιάξουν μια πυραμίδα από καρέκλες. Και να τη τώρα καθισμένη στη κορυφή της.

Πρώτη μέρα στο γυμνάσιο, όχι δεν τα πήγαινε καλά με τις πρώτες μέρες, το είχε καταλάβει καιρό τώρα. Ακουμπισμένη νωχελικά στον τοίχο παρατηρεί τα άλλα παιδιά προσπαθώντας να μείνει ανέκφραστη. Μια παρέα της τραβάει την προσοχή, μοιάζουν να το διασκεδάζουν.

Τρίτη γυμνασίου, γελώντας περπατάει στον διάδρομο με την ίδια παρέα.

Πριν δύο μέρες, συνειδητοποιεί την επίδραση που έχει πάνω της το συγκεκριμένο τραγούδι.

Τώρα, όντας ευτυχισμένη!

Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Θυμάσαι; Εδώ ήταν η Λιλιπούπολη

-Θυμάσαι;
-Ναι, μόλις θυμήθηκα......

Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

"Ίσως απαισιόδοξο"

Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλο της
και όλοι μας το είδαμε σε αργή κίνηση,
να πέφτει και να σκάει στο έδαφος,
κάνοντας έναν υπόκωφο θόρυβο

τα σύννεφα μας πλησίασαν και,
καθρεφτίζοντας τις κουρασμένες μας ψυχές,
άφησαν την μπόρα να ξεσπάσει
δίνοντας στη Γη καινούρια πνοή

και η καρδιά της
μην έχοντας που αλλού να πάει
έγινε αστέρι
και καρφιτσώθηκε στο μαύρο της νύχτας

Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2011

Θυμάσαι;

Θυμάσαι τότε που ήμασταν μικρά παιδιά;
Θυμάσαι τότε που τρέχαμε στην αλάνα;
Θυμάσαι τότε που τα προβλήματα μας διαρκούσαν 5 λεπτά και οι χαρές μας αιωνίως;
Θυμάσαι τότε που δεν χρειαζόταν να φοράμε μαγιό στην παραλία;
Θυμάσαι τότε που η μαμάδες μας διάβαζαν παραμύθια και εμείς κοιτούσαμε τις εικόνες;
Θυμάσαι τότε που οι μεγάλοι μας κοιτούσαν με αυτό το χαζό βλέμμα και έλεγαν "τι γλυκό παιδί"
Θυμάσαι τότε που γελούσαμε με το παραμικρό;
Θυμάσαι τότε που δεν είχαμε υποχρεώσεις;
Θυμάσαι τότε που μπουσουλούσαμε;
Θυμάσαι τότε που κοιμόμασταν χωρίς όνειρα;


Θυμάσαι;
Εάν ναι, τότε θύμισε τα μου κι εμένα γιατί φαίνεται πως τα έχω ξεχάσει.......