Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

"Ίσως απαισιόδοξο"

Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλο της
και όλοι μας το είδαμε σε αργή κίνηση,
να πέφτει και να σκάει στο έδαφος,
κάνοντας έναν υπόκωφο θόρυβο

τα σύννεφα μας πλησίασαν και,
καθρεφτίζοντας τις κουρασμένες μας ψυχές,
άφησαν την μπόρα να ξεσπάσει
δίνοντας στη Γη καινούρια πνοή

και η καρδιά της
μην έχοντας που αλλού να πάει
έγινε αστέρι
και καρφιτσώθηκε στο μαύρο της νύχτας

3 σχόλια:

  1. Μάλλον απαισιόδοξο με μία δόση ελπίδας θά'λεγα. Γιατί όσο άσχημα και να νιώθεις, πάντα μπορείς να πας ψηλά! Ίσως να το βλέπω λάθος.. δε ξέρω, αυτό εκλαμβάνω πάντως. :)
    Όμορφο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ααχ πολύ καλό! και θα συμφωνήσω με την Βάσια! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Βάσια, ναι, η αλήθεια είναι πως δεν συγκρατήθηκα και κατέληξα σε ελπιδοφόρα υπόσχεση. Ο καθένας μπορεί να το εκλάβει όπως επιθυμεί, δεν υπάρχουν περιορισμοί. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

    @Δανάη, ευχαριστώ κι εσένα πολύ.

    Ευχές για όμορφο βραδάκι! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή