Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Η κατάρα της τελευταίας μέρας


Στο πεζούλι του μπαλκονιού κάθεται ένα πεισματάρικο κοριτσάκι με ανεμοβλογιά, αρνούμενο να σταματήσει να ξύνεται.

Δύο χρόνια αργότερα, με ένα φοβισμένο χαμόγελο μπαίνει στην αίθουσα του νηπιαγωγείου και γνωρίζει τους πρώτους/ες συμμαθητές/ριες της.

Τρίτη δημοτικού, πάνω σε ένα αυτοσχέδιο καροτσάκι μαζί με κάποια άλλα παιδιά, κόβουν βόλτες μέσα στην τάξη. Το καροτσάκι βγαίνει από την πορεία του και πέφτει πάνω σε μια ντουλάπα, σπάζοντας το τζάμι της.

Πέμπτη δημοτικού, εκνευρισμένη γυρίζει την πλάτη της στις φίλες της και απομακρύνεται.

Έκτη δημοτικού, αυτή, ο Κ., και η Δ. σκέφτηκαν πως θα ήταν αστείο να φτιάξουν μια πυραμίδα από καρέκλες. Και να τη τώρα καθισμένη στη κορυφή της.

Πρώτη μέρα στο γυμνάσιο, όχι δεν τα πήγαινε καλά με τις πρώτες μέρες, το είχε καταλάβει καιρό τώρα. Ακουμπισμένη νωχελικά στον τοίχο παρατηρεί τα άλλα παιδιά προσπαθώντας να μείνει ανέκφραστη. Μια παρέα της τραβάει την προσοχή, μοιάζουν να το διασκεδάζουν.

Τρίτη γυμνασίου, γελώντας περπατάει στον διάδρομο με την ίδια παρέα.

Πριν δύο μέρες, συνειδητοποιεί την επίδραση που έχει πάνω της το συγκεκριμένο τραγούδι.

Τώρα, όντας ευτυχισμένη!

8 σχόλια:

  1. Μακάρι να παραμείνει ευτυχισμένη ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μ'αρέσει να είμαστε η νέα γενιά έτσι αισόδοξοι και ευτυχισμένοι...να μη μας χαλάει τίποτα το ηθικό!
    έτσι πρέπει να συνεχίσουμε Δανάη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε έναν τέτοιο κόσμο ποιός μπορεί να μιλήσει για κάτι το ηθικό ή ανήθικο;; Όμως έτσι κι αλλιώς.......... Hey life is wonderful, right?
    :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. χμμμ, πλ ωραίο! life is wonderful?? no is fucking wonderful (κ πρώτα νιώθεις την έννοια της πρώτης λέξης για να φτάσεις στην δεύτερη) :Ρ

    Ετοιμαζόμαστε για αυτοβιογραφία?? :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σάκη με έκανες να γελάσω! xD
    Όχι, δεν νομίζω ^^

    Καλό βράδυ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή