Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

Καλό Μήνα

......και περίμενε μόνος του την έμπνευση να έρθει. Όμως αυτή τώρα τον είχε αφήσει.

Η πόρτα άνοιξε διάπλατα αφήνοντας ένα χλομό φως να εισχωρήσει στο μικροσκοπικό δωμάτιο. Εκείνη τη στιγμή αποφάσισε πως δεν του άρεσε το φως, αποκάλυπτε αδυναμίες θεώρησε. Δύο καλογυμνασμένα μπράτσα τον σήκωσαν και τον πέταξαν έξω. Αδύναμος. Ναι, ήταν αδύναμος. Άνοιξε τα μάτια του και κοίταξε γύρω του με αδειανό βλέμμα. Μέσα τους κρυμμένος ο θάνατος παραμόνευε.

Του πέρασαν τη θηλιά στο λαιμό και τον ανέβασαν στο ικρίωμα. "Μόνος" σκέφτηκε. Πάντα φοβόταν την μοναξιά, και τώρα ακόμη και τα όνειρα τον είχαν εγκαταλείψει. "Μόνος".

Κι όμως, μέσα στο πλήθος ξεχώρισε ένα χρωματιστό καπέλο, ήταν ένα όμορφο καπέλο. Έμοιαζε με αυτό που είχε κάποτε και ο ίδιος. Έμοιαζε με το χρώμα που είχε η ψυχή του κάποτε, έμοιαζε με το χρώμα που είχαν οι νότες που έπαιζε. Και τότε θυμήθηκε, και με δυσκολία ψιθύρισε

"Καλό μήνα"

4 σχόλια:

  1. Kalo μήνα και καλή άνοιξη να χουμε.Με ταξιδεύεις το μυαλό μεαυτα που γράφεις.Φιλάκια.χρύσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλό υπόλοιπο μήνα και σε εσένα Χρύσα! Χέρομαι που σε ταξιδεύω, φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή