Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

Η πεταλούδα



Ένας ψηλόλιγνος άντρας εμφανίστηκε, χαμογέλασε κάτω από το παχύ μουστάκι του ευχαριστημένος και με άγαρμπες κινήσεις κάθισε σε ένα τραπέζι. Εκείνη τη στιγμή το τετράχρονο κοριτσάκι που καθόταν απέναντι του αποφάσισε πως δεν τον συμπαθούσε καθόλου. Κάποιος θα μπορούσε να πει πως έφταιγε η στρατιωτική του στολή, ή το απαίσιο μουστάκι του, όμως ήταν αυτό το υπεροπτικό ύφος που την έκανε να αποστρέψει το βλέμμα της αλλού. Παρατήρησε με ενδιαφέρον το τοπίο γύρω της.

Ένα σπασμένο παγκάκι, ένα δέντρο με μια κούνια, αντίσκηνα στημένα παντού και λουλούδια, πολλά λουλούδια. Και τότε ήταν που μέσα σε αυτή τη θάλασσα λουλουδιών εντόπισε το πιο όμορφο. Είχε δει πολλά όμορφα λουλούδια στη μικρή της ζωή, αλλά αυτό ήταν αναμφίβολα το πιο όμορφο από όλα. Τα πέταλα του είχαν ένα ζωηρό κόκκινο χρώμα και στις άκρες του το άσπρο πρωταγωνιστούσε. Η υγρασία που είχε καθίσει πάνω του το έκανε να λυγίζει λίγο προς τα αριστερά, μα μια πεταλούδα με ήρθε και κάθισε από την άλλη πλευρά ως αντίβαρο.

Το μικρό λιβαδάκι ήταν γεμάτο από κόκκινα λουλούδια όμως κανένα δεν ήταν σαν το δικό της. Βέβαια το δικό της είχε μια πεταλούδα!

3 σχόλια:

  1. χαχαχαχα πεταλούδαα!!!!! συμβολικόο :D
    α και τ κείμενο κλ είναι.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. απλά υπέροχο! :) δεν παίζεσαι! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σας ευχαριστώ πολύ και τις δύο :D

    (Δάφνη δεν σχολιάζω τίποτα για τις πεταλούδες :P)

    ΑπάντησηΔιαγραφή