Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Το χρώμα της ευτυχίας

Καθώς ο ήλιος εμφανίζεται η υπνηλία δίνει ευγενικά την θέση της σε αχνά χαμόγελα που έμελλαν να πρωταγωνιστήσουν στο υπόλοιπο της ημέρας.

Χορτάτοι χαλαρώνουν τώρα ξαπλώνοντας στην άμμο με τη συνοδεία της κιθάρας να τους κρατάει συντροφιά. Γέλια, χαμόγελα, αστεία, πειράγματα, τραγούδια. Όντας ευτυχισμένοι τρέχουν να βουτήξουν τα πόδια τους στην θάλασσα.

Τραγουδάνε χαρούμενοι σε ρυθμούς ρέγγε όταν η μπόρα ξεσπάει, τους περισσότερους δεν τους νοιάζει, κάθονται και βρέχονται απολαμβάνοντας τη στιγμή. Ο ήλιος και η βροχή δίνουν ρεσιτάλ ανενόχλητοι.

Τέτοιο χρώμα έχει η ευτυχία άραγε; Γαλάζιο σαν της θάλασσας, έντονο κόκκινο όπως εκείνο του λουλουδιού, κίτρινο όπως της παραλίας και ζωντανό πράσινο όπως των δέντρων;
Έτσι μυρίζει η ευτυχία άραγε; Σαν τη αλμύρα της θάλασσας;

Ποιος το ξέρει. Όμως θα μπορούσαμε να μαντέψουμε εύκολα που μπορεί κανείς να τη βρει.