Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Μια μικρή παρένθεση στις ποιητικές ανοησίες

*Φωτ: Καστανιά 2011
υπότιτλος: "Παραλήρημα"

Ποια είμαι εγώ άραγε; Εγώ είμαι εσύ. Είναι καιρός να το παραδεχτείς μάλλον, αφού μέσα στις λέξεις πάντα ψάχνεις κάτι να ταυτιστείς, ψάχνεις τα κοινά. Καθώς διαβάζεις τα ατελείωτα κείμενα σκέφτεσαι πως κι εσύ βρέθηκες σε μια τέτοια κατάσταση ή πως θα μπορούσες να βρεθείς πολύ εύκολα. Κι όμως δεν καταλαβαίνεις την μοναδικότητά μου, παρόλα αυτά εσύ πιστεύεις ακράδαντα στην δικιά σου. Κάπως εγωιστικό δεν ακούγεται; Ναι αλλά οι άνθρωποι είμαστε από τη φύση μας εγωιστικά όντα, άρα μπορούμε να μας κατηγορήσουμε για αυτό που είμαστε; Ή μάλλον, για να το πω καλύτερα, για αυτό που μας λέει η κοινωνία να είμαστε. Ίσως μετά την πτώση να επέλθει η λύτρωση μας. Ίσως.

Και ποιος είσαι εσύ; Εσύ μάλλον είσαι ένας καθρέφτης της κοινωνίας που σε ανέθρεψε. Μμμμ.... θα ήταν πολύ ποιητικό αν ήταν αλήθεια. Μα στην πραγματικότητα εσύ πασχίζεις να κάνεις την διαφορά, πασχίζεις να διαψεύσεις όλους αυτούς που σε θέλουν πρόβατο.

Υ.Γ: Μα εγώ θα συνεχίσω να τραγουδάω φάλτσα ότι και να γίνει.

6 σχόλια:

  1. μπορώ να πω ότι αυτο το κειμενο αποκτά αξ΄λια μονο και μόνο από την φώτο και τ ΥΓ είναι άκυρο αλλά γαμάτο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ρε μοντέλο(!) είσαι τελείως καμένη!!!
    Το ΥΓ δεν είναι άκυρο, απλώς είναι ιδιαίτερο :3

    Thank you anyway! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μα στην πραγματικότητα εσύ πασχίζεις να κάνεις την διαφορά, πασχίζεις να διαψεύσεις όλους αυτούς που σε θέλουν πρόβατο.

    Πόσο σωστό^
    καλώς σε βρήκα.. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ταυτίστηκα, όλοι θα ταυτίζονταν και πράγματι όλοι έχουμε βρεθεί και σ'αυτή την κατάσταση..
    Ωραίο κείμενο=)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φυσικά και ταυτίστικες ^^

    Ευχαριστώ πολύ :)
    Καλό σου απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή