Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Νομίζω πως

Νομίζω πως σε είδα χθες το βράδυ στη συναυλία να χορεύεις.
Νομίζω πως με κοίταξες από μακριά και μου έκλεισες το μάτι.
Νομίζω πως ήρθες προς το μέρος μου και με έπιασες από τα χέρια.
Νομίζω πως χορεύαμε όλη νύχτα, μέχρι που φύγαν όλοι και μείναμε μόνοι μας να λικνιζόμαστε αγκαλιά στη μουσική.
Νομίζω πως έσκυψες και με τα χείλη σου έψαξες τα δικά μου.
Νομίζω πως γυρίσαμε σπίτι μαζί.
Νομίζω πως ξάπλωσες δίπλα μου και μας σκέπασες με το πάπλωμα.
Νομίζω πως όταν ξύπνησα το πρωί σε είδα στο πλάι μου να κοιμάσαι ήσυχα.
Νομίζω πως κοιτώντας σε να αναπνέεις γαλήνεψα.

Νομίζω

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Same shit, different day



Ένα τραγούδι που ακούω μανιωδώς τις τελευταίες μέρες {μιζέρια, μιζέρια, μιζέρια}.

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

Μάγος του Οζ

Μα για ποιον με πέρασες; Τον μάγο του Οζ;
Θέλεις καρδιά; Θέλεις μυαλό;
Πάρε ό,τι έχω.

Όμως, Ντόροθι, τα πήρες όλα.
Πήρες ό,τι είχα.
Ό,τι θεώρησα ποτέ δικό μου έγινε δικό σου.

Ξέρεις δεν είναι εύκολο να μαζεύεις τα κομμάτια σου.
Κουράζομαι και μόνο από τη σκέψη,
κι εσύ πρέπει να σταματήσεις να προσπαθείς να με βοηθήσεις.

Καληνύχτα λιοντάρι, θα σου φέρω πίσω το θάρρος σου.
Καληνύχτα σκιάχτρο, θα σου φέρω πίσω το μυαλό σου.
Καληνύχτα τενεκεδένιε, θα σου φέρω πίσω την καρδιά σου.

Μα εσύ Ντόροθι θα μείνεις μακριά μου αυτή τη φορά.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Μια σχέση μισητής αγάπης

Μισώ να βρίσκομαι σε πόλη όταν έρχεται το Καλοκαίρι. Το μισώ με όλη μου την ψυχή. Μισώ τα αμάξια, μισώ την σκόνη που κολλάει πάνω μου, μισώ την αφόρητη και αποπνικτική ζέστη που πλανιέται την ημέρα στο αέρα, μισώ την υγρασία τα βράδια, μισώ το γεγονός πως είμαι μια κολλώδης μύγα όλη την ώρα, μισώ τον ήχο των τζιτζικιών, μισώ τον μίζερο εαυτό μου που λιώνει τον κώλο του στην καρέκλα του υπολογιστή τα μεσημέρια, μισώ το γεγονός ότι τα πρωινά ξυπνάω από την ζέστη. Μισώ εσένα.

Θα μπορούσα να περάσω όλο το Καλοκαίρι στο πιο απομακρυσμένο κολώνησο. Πραγματικά θα μπορούσα. Αγαπώ την θάλασσα, αγαπώ το γεγονός ότι το τελευταίο πράγμα που ακούω πριν κοιμηθώ και το πρώτο όταν ξυπνήσω είναι ο ήχος των κυμάτων, αγαπώ την δροσιά το πρωί, την γλυκιά ζέστη το μεσημέρι που μου φέρνει υπνηλία και το κρύο τα βράδια, αγαπώ το κολύμπι, αγαπώ τον ήχο των τζιτζικιών, αγαπώ την αρμύρα που πλανιέται στον αέρα μέρα και νύχτα, αγαπώ την σκιά, αγαπώ την παραλία, αγαπώ την φωτιά, αγαπώ το φεγγάρι. Αγαπώ εσένα.

Αναρωτιέμαι τι νιώθεις για εμένα Καλοκαίρι. Αποστροφή για την διχασμένη μου προσωπικότητα ίσως; Κουνάς τα μάτια σου κοροϊδευτικά όταν μένω μόνο με τα εσώρουχα για να σε αντέξω; Γελάς όταν κλείνω τα παντζούρια σε μια προσπάθεια να σε αποδιώξω; Χαμογελάς σαν γονιός όταν πλατσουρίζω στο νερό; Συμμερίζεσαι την ευτυχία μου όταν ξαπλώνω στην παραλία πριν την δύση;

Με μισείς καθόλου όπως σε μισώ εγώ; Με αγαπάς όπως σε αγαπάω εγώ;


                                                                                                          Χαλκιδική 2011