Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

Γλυκιά μου


Μα ποιος, ο οποίος έχει ζήσει

την αρμύρα του νερού σου
την ομορφιά του βυθού σου
τη δροσιά της παραλίας σου
τις απόκοσμες σπηλιές σου
το καρδιοχτύπι στη θέα των ψαριών σου
τα ηλιοβασιλέματα σου που κόβουν την ανάσα
την μαγεία της φωτιάς που καίει από ξύλα σου

θα ήταν διατεθειμένος να σε αφήσει; Ποιος μωρός θα γυρνούσε την πλάτη του σε εσένα γλυκιά μου;


Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Κενό

Κενή η σελίδα.
Κενά και τα όνειρα.

Θα περίμενε κανείς να είχα κάτι να γράψω μέχρι τώρα
Χα(!)-γελάει περιπαιχτικά η κοινωνία στο αυτί μου.

Κενό το βλέμμα.
Κενή και η σκέψη.

Βλέπεις, πήρες ό,τι είχα να δώσω.
Χα(!)-γελάει περιπαιχτικά ο εγωισμός στο αυτί μου. Έχεις και άλλα! μου λέει.

Κενός ο τοίχος του δωματίου.
Κενός και ο εγκέφαλος.

Και η δημιουργικότητα μου; Ε; Που πήγε αν δεν την πήρες εσύ;
Χα(!)-γελάει περιπαιχτικά η αυτοεκτίμηση στο αυτί μου. Γιατί είχες ποτέ τέτοιο πράγμα; ρωτάει.

Κενή η καπνοθήκη.
Κενοί και οι πνεύμονες.

Περίεργο, συνήθως δεν αφήνω τον εαυτό μου να εθιστεί έτσι σε κάτι.
Χα(!)-γελάει περιπαιχτικά το σώμα στο αυτί μου.

Κενό το πεντάγραμμο.
Κενά και τα συναισθήματα.

Ακουμπάω την κιθάρα στο πάτωμα. Ξαπλώνω.
Βέροια 06-2012