Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Κενό

Κενή η σελίδα.
Κενά και τα όνειρα.

Θα περίμενε κανείς να είχα κάτι να γράψω μέχρι τώρα
Χα(!)-γελάει περιπαιχτικά η κοινωνία στο αυτί μου.

Κενό το βλέμμα.
Κενή και η σκέψη.

Βλέπεις, πήρες ό,τι είχα να δώσω.
Χα(!)-γελάει περιπαιχτικά ο εγωισμός στο αυτί μου. Έχεις και άλλα! μου λέει.

Κενός ο τοίχος του δωματίου.
Κενός και ο εγκέφαλος.

Και η δημιουργικότητα μου; Ε; Που πήγε αν δεν την πήρες εσύ;
Χα(!)-γελάει περιπαιχτικά η αυτοεκτίμηση στο αυτί μου. Γιατί είχες ποτέ τέτοιο πράγμα; ρωτάει.

Κενή η καπνοθήκη.
Κενοί και οι πνεύμονες.

Περίεργο, συνήθως δεν αφήνω τον εαυτό μου να εθιστεί έτσι σε κάτι.
Χα(!)-γελάει περιπαιχτικά το σώμα στο αυτί μου.

Κενό το πεντάγραμμο.
Κενά και τα συναισθήματα.

Ακουμπάω την κιθάρα στο πάτωμα. Ξαπλώνω.
Βέροια 06-2012

4 σχόλια:

  1. κοινωνια-εγωισμος-αυτοεκτιμηση

    για το πρωτο ειμαι μαλλον απαισιοδοξη πως θα αλλαξει, τα επομενα δυο ομως θελουν δουλεια μεχρι να κατακτηθουν! τα καλυτερα ερχονται, μονο αυτο σκεψου και πορεψου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν ελπίζω σε τίποτα αγαπητή, αλλά θα ήθελα να έρθουν τα καλύτερα. θα ήταν μια ευχάριστη αλλαγή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αυτό είναι σίγουρα ένα απ' τα καλύτερα σου κείμενα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή