Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Κενό (part2)



Μα το δωμάτιο φαντάζει μικροσκοπικό κάτι τέτοιες ώρες, φαντάζει ασφυκτικά γεμάτο.

Μα το κρεβάτι φαντάζει τεράστιο κάτι τέτοιες στιγμές, φαντάζει απελπιστικά άδειο.

Ξέρεις μια ελπίδα χωρίς λογική με κάνει να κοιμάμαι στην άκρη του κρεβατιού, μαζεμένη, να κοιτάζω όλο αυτό τον τεράστιο και μεγαλοπρεπές χώρο που άφησες πίσω σου.
Αυτή η παράλογη ελπίδα με κάνει να νιώθω το κρύο του τοίχου κάθε βράδυ.

Μέχρι που αυτή η ελπίδα αρχίζει και έχει ίδιο χρώμα μάτια
                                                                         με τον φόβο
                                                                        με τον πόνο
                                                                        με το κενό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου