Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Μην και τυχόν πούμε ευτυχώς

Μας φάγανε, βλέπεις, τα φροντιστήρια και τα διαβάσματα, μην και τυχόν μας μείνει χρόνος να κοιταχτούμε στα μάτια. Μην και τυχόν ερωτευθούμε στα σοκάκια της μικρής μας γειτονιάς. Μην και τυχόν οι έφηβοι γίνουν αθάνατοι.

Μας έφαγε, βλέπεις, η πόλη και το καυσαέριο σε αυτόν τον τόπο. Μην και τυχόν αναπνεύσουμε οξυγόνο. Μην και τυχόν δούμε καθάριο ουρανό. Μην και τυχόν ζήσουμε παραπάνω από αυτό που μας αναλογεί.

Ευτυχώς, να λέμε, που καταφέραμε να διατηρήσουμε τις σκέψεις μας άθικτες και τα πνεύματα μας ελεύθερα σε τούτους τους καιρούς. Και που και που τα καταφέρνουμε να χανόμαστε ο ένας στο βλέμμα του άλλου.

4 σχόλια:

  1. Αλήθεια είναι τα πνεύματα ελεύθερα;
    Υπάρχει σκέψη αμόλυντη, αληθινά ελεύθερη, γνήσια και αληθινή;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όσο περνάνε τα χρόνια η σκέψη γίνεται όντως όλο και πιο κατευθυνόμενη. Και αυτός είναι ο λόγος που η τελευταία παράγραφος ολόκληρη απευθύνεται στην τρομακτική μειονότητα των αθάνατων εφήβων (τους οποίους βρίσκω τρομερά δύσκολο να περιγράψω μέσα σε ένα σχόλιο). Το ίδιο ισχύει για τα ελεύθερα πνεύματα.

    Λυπάμαι που δεν μπορώ να το εξηγήσω καλύτερα, κάποια στιγμή ίσως δημοσιεύσω τους αθάνατους έφηβους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή