Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Αμερικές

Μα θα έρθει και ο καιρός
που θα ανακαλύψουμε κι άλλες Αμερικές
σε κοντινά και μακρινά σύμπαντα.
Kαι το μόνο πράγμα για το οποίο
σκοτίζεται η σκέψη μου
είναι μήπως τις ευτελίσουμε κι αυτές,
μήπως η όποια φύση τους
γίνει διαστημικό τσιμέντο,
και η μορφή ζωής τους
γίνει όμοια με αυτήν
την εγωιστική δικιά μας.

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Μ.Κ. #2

Μα νομίζω κατάλαβα γιατί δεν αδειάζεις την τσάντα σου. Αρχικά πίστευα πως απλώς βαριόσουν, αλλά τελικά ίσως να το κάνεις για να θυμάσαι αυτά που έζησες και πότε πότε να χαμογελάς στη θύμησή τους. Τα μολύβια του σχεδίου για να θυμίζεις στον εαυτό σου το γεγονός πως μπορείς να σκετσάρεις, τα σενάρια από παλιές παραστάσεις για να μην χάσεις τον εαυτό σου στην τρίτη λυκείου και να θυμάσαι τι είναι αυτό που πραγματικά θέλεις να κάνεις στη ζωή σου, τα βρώμικα και μολυβιασμένα φιλτράκια "του παππού" για να θυμάσαι την εποχή που έστριβες αντί να παίρνεις εργοστασιακά. Ύστερα έχουμε εισιτήρια ΚΤΕΛ, εισιτήρια αστικών, περιτυλίγματα από καραμέλες, χάπια ριγμένα χύμα, αποδείξεις, χίλια μύρια πράγματα να σου θυμίζουν αυτά που ήσουν και αυτά που είσαι.

Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2013

Μια βραδιά είδα τα φλεγόμενα μάτια σου

Και όλο λαχταρώ
να βλέπω
τα αστέρια πιο συχνά.
εδώ μας έφαγε το φως της πόλης
βλέπεις
και όλο προσμένω
πότε θα ξανακούσω
τη θάλασσα
να σκάει στην ακρογιαλιά ακούραστα
και πότε θα ξαναμυρίσω
την πανέμορφη
αρμύρα της.
Και ξέρεις,
δεν προσπαθώ να το παίξω
και καμιά ποιήτρια
επειδή αλλάζω σειρά
όταν κάνω παύση
με το μυαλό μου

αλλά μια βραδιά
πίσω από τα αστέρια
είδα τα φλεγόμενα μάτια σου
και πίσω από τον ήχο
της θάλασσας
άκουσα τον γδούπο
της καρδιάς σου.
και τέλος
μέσα στην αρμύρα
μύρισα το μεθυστικό
σου άρρωμα.
Αυτά τα λίγα
μπορώ να εκφράσω
με λέξεις απόψε
και ίσως αύριο
να βρω τρόπους
να εγκωμιάσω την ύπαρξή σου
καλύτερα