Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2013

Μια βραδιά είδα τα φλεγόμενα μάτια σου

Και όλο λαχταρώ
να βλέπω
τα αστέρια πιο συχνά.
εδώ μας έφαγε το φως της πόλης
βλέπεις
και όλο προσμένω
πότε θα ξανακούσω
τη θάλασσα
να σκάει στην ακρογιαλιά ακούραστα
και πότε θα ξαναμυρίσω
την πανέμορφη
αρμύρα της.
Και ξέρεις,
δεν προσπαθώ να το παίξω
και καμιά ποιήτρια
επειδή αλλάζω σειρά
όταν κάνω παύση
με το μυαλό μου

αλλά μια βραδιά
πίσω από τα αστέρια
είδα τα φλεγόμενα μάτια σου
και πίσω από τον ήχο
της θάλασσας
άκουσα τον γδούπο
της καρδιάς σου.
και τέλος
μέσα στην αρμύρα
μύρισα το μεθυστικό
σου άρρωμα.
Αυτά τα λίγα
μπορώ να εκφράσω
με λέξεις απόψε
και ίσως αύριο
να βρω τρόπους
να εγκωμιάσω την ύπαρξή σου
καλύτερα



2 σχόλια: