Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Άπειρες στιγμές

                                                                                Τουρκοπηγή-Πήλιο 16/08/13
Το πρώτο πράγμα που ακούω είναι η θάλασσα.
Αιώνια σκάει το κύμα της στις ακρογιαλιές,
όταν η θάλασσα χαθεί,
ίσως να χαθεί και το πνεύμα μου.
Από λίγο πιο πάνω ακούγονται indie μουσικές,
όμορφες μουσικές, μουσικές ψυχής.
Ο ουρανός φτιάχτηκε για εμάς απόψε
και το λαούτο πάλλει τα εγώ μας στις νότες του.
Συνομιλίες, γέλια, μουσικές,
εγώ κι εσύ.
Κυρίως εσύ.
Όλη η κούραση μετασχηματίστηκε σε συναισθηματική φόρτιση
που αδυνατεί να εκφραστεί με ανθρώπινους ήχους.
Ίσως αυτά που νιώθω να κρύβονται
πίσω από τη μουσική,
τη θάλασσα,
τον ουρανό
και το άγγιγμα μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου